General
Banner
Home | Artikelen | English

Afwerking cabine

Hoe bouw ik mijn eigen cockpit?

Cabine.

Na het installeren van de radiostack, met bijbehorende FS bedieningpaneel, view paneel en ATC paneel, was ik nu in staat om bijna alle bedieningen vanuit de cockpit te doen zonder gebruik hoeven te maken van een extern toetsenbord. De noodzaak om nog vanuit de open cockpit naar een toetsenbord te grijpen was bij dezen dus verdwenen. Enkel bij het opstarten van de computer en FS heb ik nog het gewone toetsenbord en de muis nodig. Bovendien is bijna het volledige binnenwerk ook afgerond. Dus was er geen belemmering meer om aan de afwerking van de cabine te beginnen.
Bovendien zou de gesloten cabine het gevoel van beweging nog versterken bij het vliegen met mijn nieuwe visuele systeem. Reden te meer om er nog eens werk van te maken.

We zijn dus gestart met het maken van de nodige mallen uit karton. Eén mal voor het voorste deel dat aansluiting geeft aan het raam, een tweede voor de zijwand, die start onder het zijraam. Ten slotte nog een derde mal voor de afsluiting van het dak. Wel te verstaan zijn deze mallen enkel voor het rechter zijde.  Voor het linker deel maken we gebruik van het spiegelbeeld van deze zelfde mallen daar het linker- en rechterdeel toch symmetrisch zijn.  Voor alle zekerheid heb ik ze toch wel eerst eens getest. Je weet maar nooit of er een verschil op zit en als je dan de zaak al in metaal hebt gesneden kan je de boel wel in de vuilbak gooien als het te klein is.  Bovendien verspilling van materiaal kost handenvol geld en dat kunnen we wel beter besteden. Deze mallen heb ik vervaardigd uit enkelvoudig dik karton. Door de wat grillige vormgeving was dit en niet zo eenvoudige karwei. Maar met de nodige meters kleefband en een portie handigheid zijn we er toch in geslaagd degelijke mallen te vervaardigen. Hiermee was eigenlijk het moeilijkste achter de rug. Het was nu een kwestie van deze mallen zo nauwkeurig mogelijk over te brengen op het dunne plaatwerk en dit met de plaat schaar uit te knippen.

cab1 cab7 cab8 cab9

Vervolgens zijn we begonnen aan het vastboren van de zijwand. Daarna de voorkant waarbij we eerst de plaat aan het raam hebben bevestigd en daarna aan de beugel waar het instrumenten paneel is op bevestigd, tenslotte onderaan op het houten grondplatform. Als laatste hebben we dan nog de ronde plaat aan het dak gemonteerd. Ook binnenin moest er nog een klein driehoekig plaatje worden gemonteerd om de cabine geheel af te sluiten.
Zo hebben we op enkele dagen tijd de volledige cabine gebouwd. Nu moet geheel natuurlijk nog een kleurtje krijgen.
Ik heb gekozen voor het kleurschema van de Martin Air DC3 van  de DDA.  Het is iets kleurrijk en bovendien heb ik goede herinneringen aan de verschillende vluchten die ik mocht meemaken in dit vliegtuig naar verschillende bestemmingen. Als allerlaatste moeten er natuurlijk ook nog ruiten in komen  met ruitenwissers zoals in de echte om het gevoel van echtheid nog te versterken.

cab5 cab6
intereur1 intereur2

Hiermee lijkt het plots of onze Dakota is bijna af.  Hier hebben we meer dan vijf jaar naar toegeleefd. Het geeft een zeer fijn gevoel moet ik zeggen. Natuurlijk is alles nog niet afgewerkt. Er blijft uiteraard nog de radiostack met het ontbrekende 7 segments displaysysteem. De motorinstrumenten, de fuel quantity indicator, de landing gear indicator, de marker indicator, het geheel voorzien van labels allerhande, enzovoort.
Enfin nog teveel om op te noemen. Maar er is weer een zeer grote stap gezet naar het einddoel. Voor het aanvatten van de schilderwerken heb ik nog enkele testvluchten gemaakt om het effect van de gesloten cabine te voelen.  Ik kan het maar met één woord omschrijven het is ‘indrukwekkend’ echt. Vooral bij het nemen van bochten heb je het gevoel dat de Dakota beweegt en niet het beeld.  Bovendien wordt het geluid door de akoestiek in de gesloten cabine nog tienmaal realistischer. De resonantie van het plaatwerk doet het gevoel van echtheid alleen maar toenemen. Het is een fantastische kist om in te vliegen zo een oude Dak met zijn speciale motorgeluid. Er zal nog wel wat tijd nodig zijn voor de fijn tunning van het geheel.  Ik hoop van harte op een goede samenwerking met de piloten van de Dutch Dakota Assosiation die mij kunnen zeggen wat er eventueel nog moet verandert worden om  zo dicht mogelijk de realiteit te benaderen.

Top

< Vorige | Home | Artikelen | Volgende >

 

© Verley Jan 2007-2017